Nie ma cierpienia, którego nie mógłbym uleczyć.
Wiele dusz niestety w godzinie cierpienia przestaje wierzyć, tracą wiarę we Mnie, tracą nadzieję i wpadają w rozpacz. Maleńki akt wiary wystarczyłby im, by podnieść się z cierpienia, rozproszyłby ciemności i wyprowadziłby ich z rozpaczy. Mały akt wiary ma ogromną moc. Jest on iskierką ognia i światła w otchłani zimnej ciemności, grzechu i niewiary (…).
Adoruj Mnie za tego, którego cierpienia mi powierzasz i pozostaw mi całą resztę. Idź za Moimi radami, które dałem ci poznać i ufaj, że będę działać. Nie ma skuteczniejszego sposobu, by przynieść ulgę cierpiącym, by wyprosić uzdrowienie dla tych, którzy się źle mają oraz uwolnienie dla dręczonych i prześladowanych przez moce ciemności.
(Z książki „In Sinu Jesu”s. 342).
Tak było na rekolekcjach
