Święte jest miejsce gdzie ludzie się kochają.
Jest taka legenda, która dotyczy dwóch braci z góry Moria.
Mieszkali razem. Młodszy miał żonę i czwórkę dzieci. Starszy żył samotnie. Kochali się jak Bóg przykazał. Wspólnie gospodarzyli na ojcowiźnie uprawiając pole. Kiedy przyszły żniwa oba jednakowo pracowali, ciężko i wytrwale. W końcu podzielili zbiory na 2 równe części usypali na klepisku w stodole dwa takie same kopce ziarna i poszli spać. Niestety żaden z nich nie mógł zasnąć zajęty sprawą podziału zboża. Starszy brat myślał tak: mój młodszy brat ma żonę i dzieci, on potrzebuje więcej ziarna niż ja. Dobrze więc będzie kiedy dam ze swojego. Wstał więc cicho z łóżka i poszedł do stodoły, aby tam odsypać kilka worków na stronę brata. Natomiast młodszy myślał w ten sposób: mój starszy brat żyje samotnie, gdy będę stary o mnie zatroszczą się moje dzieci, kto będzie troszczył się o niego? On musi mieć więcej ode mnie. Wstał więc cicho, poszedł do stodoły aby przesypać kilka worków w stronę brata. Rano bracia spotkali się w stodole i zobaczyli, że nie ma znaczącej różnicy w ilości ziarna. Nie wiedzieli co w nocy każdy z nich zrobił dla drugiego.
Obaj postanowili w swoich sercach, że w nocy przesypie jeszcze kilka worków na stronę drugiego. Jeden i drugi niecierpliwie czekali wieczora. Życzyli sobie spokojnej nocy i udali się na spoczynek. Wcale nie kładli się spać, tylko czekali na odpowiednią chwilę. Starszy brat wyszedł cicho ze swego pokoju i poszedł do stodoły. To samo uczynił młodszy brat w ciemnościach. Każdy z nich zaczął przenosić ziarno w stronę swego brata. Aż w pewnym momencie potrącili się przerażeni, zapalili światło i popatrzyli na siebie, popatrzyli sobie w oczy i zobaczyli w nich miłość. A Bóg widząc to wszystko z nieba powiedział: „Święte jest miejsce, gdzie ludzie się kochają. Wśród takich pragnę mieszkać i takim będę błogosławił”.
Płomień, maj 2026
To historia naszego życia
Ikona, którą umieściliśmy w naszym Ognisku opisana przez chłopaków ze wspólnoty Cenacolo.
Ta ikona, zwana Zmartwychwstaniem, to nie tylko święty obraz – to historia naszego życia.
Namalował go młody człowiek ze społeczności, który po pierwszym przybyciu nie wiedział nic o ikonografii. Przez opatrzność Boga, ktoś przyszedł i go nauczył. Dziś wielu mężczyzn w społeczności maluje ikony – zmieniając to, co zaczęło się jako złamanie w piękno, a nawet w sposób życia.
⸻
Z ciemności w światło
U góry ikony napisane jest po grecku: „Jestem, kim Jestem.”
To sam Bóg mówi.
Chrystus stoi przed nami, wstając z ciemności – wstając z samego piekła.
Jego szatę podnosi potężny wiatr.
Ta sama siła rozbiła łańcuchy pod Nim.
Ta siła jest mocą Boga.
I to ta sama siła, która zrywa łańcuchy w naszym własnym życiu.
Pamiętamy, kiedy byliśmy przykuci – nie żelazem, lecz ślepotą:
• nie widzieliśmy, że mieliśmy problem
• nie mogę się porozumieć
• poszukiwanie radości w niewłaściwych miejscach
• życie bez celu, bez prawdy
Spaliśmy w ciemności.
⸻
Drzwi nadziei
Jak zaczęliśmy wychodzić z tej ciemności?
Trzymając się drzwi.
Te drzwi to tabernakulum.
Za tymi drzwiami jest Święta Eucharystia – nasza nadzieja, nasz pokój, nasza wolność.
Trzy razy dziennie przychodzimy się modlić.
Poświęcamy się.
Powracamy jeszcze raz i znowu.
Czasami o 2 w nocy.
Czasami o 5 rano.
Bo bez modlitwy i ofiary łańcuchy wracają.
⸻
Adam, Ewa i Nasza historia
W ikonie Chrystus wyciąga Adama i Ewę z ciemności.
Reprezentują nas wszystkich.
Ich twarze są smutne – twarz grzechu, twarz, którą kiedyś nosiliśmy:
• kiedy używaliśmy
• kiedy ukradliśmy
• kiedy żyliśmy bez miłości
Brakująca ręka Ewy przypomina nam o dłoni, która wybrała grzech.
Nosiliśmy maski – wiele masek.
Ale w społeczności, zdejmujemy je.
Zostawiamy je w kaplicy.
I po raz pierwszy zaczynamy widzieć – i być widzianym.
⸻
Nowa rodzina
Za Chrystusem stoją:
• Król Dawid
• Król Salomon
• Prorok Elijasz
A po drugiej stronie apostołowie i uczniowie.
Ale jest jeszcze jedna postać –
młody mężczyzna w zielonym kolorze.
Reprezentuje nas.
Jesteśmy częścią tej historii.
Nie jesteśmy już sami.
Stajemy się rodziną – prawdziwą chrześcijańską rodziną – uczymy się kochać, poświęcać i żyć dla innych.
⸻
Trzymany w Jego rękach
Góry po obu stronach mają kształt rąk.
Są rękami Boga.
Jesteśmy w Jego rękach.
Cały świat jest w Jego rękach.
Przed wszystkim…
Modlimy się.
Poranny Różaniec.
Pismo Święte.
Praca.
Dzielę się.
Wszystko zaczyna się od wezwania Ducha Świętego.
⸻
Nadzieja dla dusz
Za Chrystusem stoi głęboki niebieski krąg wypełniony gwiazdami.
Te gwiazdy reprezentują dusze w czyśćcu
Ci, którzy umarli, za których nadal się modlimy.
Wiele osób w społeczności zginęło.
Powierzamy je Bogu, wierząc, że poprzez nawrócenie,
teraz żyją w Ziemi Obiecanej.
⸻
Oczy Chrystusa
Ostatni detal namalowany na ikonie to zawsze oczy.
W tej ikonie oczy Jezusa zostały zmienione tak, że gdziekolwiek stoisz,
Patrzy na ciebie.
Nie ogólnie.
Nie mgliste.
Osobiście.
I w tym spojrzeniu otrzymujesz Ducha Świętego.
⸻
Stojąc w Światle
Teraz stoimy w świetle.
Nie sam.
Nie w ciemności.
Ale w radości.
W pokoju.
W komunii.
To jest Zmartwychwstanie.
To właśnie robi Bóg.
Zabiera życia, które były przykute w ciemności…
i powoli – przez lata –
prowadzi ich do Światła.
