Pewnego razu poetę odwiedził miłośnik jego twórczości. W rozmowie poruszyli temat dzieci. Uważam - powiedział gość - że musimy dać dzieciom wolność. Dzięki temu nauczą się samodzielnie podejmować decyzje. I jedynie w taki sposób rozwiną wszystkie swoje talenty. Poeta przerwał mu i powiedział - Chętnie pokażę ci mój ogród kwiatowy i zaprowadził go do ogrodu. Gość, ujrzawszy ogród wykrzyknął - Ale w tym ogrodzie nie rośnie nic poza ciernistymi krzewami! Kiedyś był tu ogród kwiatowy -odparł poeta- ale zeszłego lata pomyślałem, że pozwolę wszystkim roślinom rosnąć w ogrodzie, tak jak chcą i w ogóle nic z nim nie robiłem. To są owoce.
o. Marinko Sakota „W szkole Królowej Pokoju”, (str 206-208).
Życzenia z modlitwą
